Paramaribo

Paramaribo is de hoofdstad van Suriname. De stad is gelegen aan de westoever van de rivier de Suriname, ongeveer 10 kilometer van zee.

Paramaribo is verder uitgebouwd op de schelpenritsen zoals de (Gravenstraat) de Henck Arronstraat. Het was een gunstig gelegen plaats, die droog bleef omwille van zijn verhoogde ligging en de kreek die ernaast liep en bovendien bestand was tegen erosie omwille van de hardere grond waaruit hij bestond. Hij werd daarom ook al bewoond door de indianen, die er een dorp hadden dat ze Parmirbo, Parmurbo of Parmarbo, (dat waarschijnlijk bloemen betekent) waarvan de naam “Paramaribo” is afgeleid.

In 1613 werd er een Amsterdamse factorij gesticht. Dertig jaar later, in 1644 vestigde de Fransman Pierre de Noailly zich er met een zestigtal landgenoten. Zij bouwden een klein houten fort, maar vertrokken al snel weer omwille van de malaria en aanvallen van inheemsen.

Na de succesvolle kolonisatie door de Engelsen onder leiding van Francis Willoughby in 1650 vergrootte William Byam het fort, dat hij naar zijn opdrachtgever Fort Willoughby noemde, en het bijhorende dorp. De hoofdstad was toen echter Thorarica, een landinwaarts gelegen plaatsje ten zuiden van Paramaribo.

In 1667 werd het gebied veroverd door een Zeeuwse expeditie met zeven schepen onder Abraham Crijnssen. De Zeeuwen doopten fort Willoughby om tot Fort Zeelandia en Paramaribo tot “Nieuw Middelburg”, een naam die nooit aansloeg. Fort Zeelandia werd het centrum van de nieuwe kolonie; zo belangrijk dat Paramaribo door niet-inwoners nog altijd foto wordt genoemd, een verbastering van fort.

Na de afschaffing van de slavernij in 1863, en het aflopen in 1873 van de tienjarige periode van “staatstoezicht” (gedwongen arbeid), trokken veel ex-slaven naar de stad. Dit kon niet meer volledig door een verhoging van de bevolkingsdichtheid opgevangen worden. In 1874 vond een eerste verkaveling plaats ten westen van de Wanicastraat. Dit markeert de overgang van een geplande stadsuitbreiding naar een uitbreiding door particulieren zonder grote inmenging van de overheid, zoals het ook vandaag de dag het geval is. Dit leidde bijvoorbeeld bij het verkeer en de afwatering tot problemen die tot de dag van vandaag voortduren.

In 1987 vond in Suriname een bestuurlijke herindeling plaats. District Paramaribo werd hierbij onderverdeeld in 12 ressorten (wijken).

Related Entries