Ma retraite

       Vorige pagina

De wijk Ma Retraite dankt zijn naam aan de voormalige plantage van gouverneur Jean Nepveu.

Jan Nepveu of Jean Nepveu (1719 -1779) was de zoon van Louis Nepveu, een goudsmid, en Suzanne Hamelot. Op jonge leeftijd vertrok hij naar Suriname waar hij in 1742 secretaris van Mauricius werd.

Tijdens de onenigheden met de “Cabale” behoorde hij tot de partij van gouverneur Mauricius en genoot diens volle vertrouwen. Nepveu werd later zelf gouverneur als opvolger van Wigbold Crommelin.

Tijdens zijn bewind werden het “Korps Vrijnegers” en het “Korps Jagers” opgericht en werden er extra Staatse troepen naar Suriname gevoerd om ingezet te kunnen worden in de strijd tegen de marrons.

Onder bevel van de Zwitserse kolonel Louis Henri Fourgeoud werd hierna fort Buku veroverd op de Boni’s . Nepveu werd na zijn overlijden in 1779 opgevolgd door Texier.

Nepveu woonde aan de Gravenstraat nummer 6. Omstreeks 1775 was zijn plantage Ma retraite al een grote koffieplantage.

De verbinding met de plantage vormde de Ma Retraite-weg. In 1794 werd opnieuw grond aangevraagd waardoor Ma Retraite ook via de Surinamerivier bereikbaar was via het “land van Ma Retraite”. De plantage Ma Retraite produceerde anno 1821 koffie en katoen.

Vanaf 1840 was het volledig omgeschakeld op cacao. Aan het einde van de 19e eeuw kwamen er moeilijke jaren vanwege de krullotenziekte en grote droogte.

Ma Retraite werd later verkaveld in de wijken Ma Retraite I, II, en III.

 

 

  Auteur: Nico Eigenhuis