Stolkert

Het hoekhuis anno 1812 (links)

Over Susanna Duplessis is het nodige geschreven, maar wat weten we nu eigenlijk over haar voormalige partner Frederic Cornelis Stolkert. Eens kijken of we de informatie over hem op een rij kunnen krijgen.

Zijn vader Isaac Stolkert (1703-1757) was burgerkapitein van de divisie Cottica en beneden-Commewijne, en commissaris van kleine zaken. Stolkert senior was eigenaar van de plantages Stolkwijk en

De Twee Gebroeders aan de Motkreek en Stolkertvlijt aan de Orleanekreek, en kwam ook in in het bezit van Koffieplantage Hecht en Sterk. Na zijn overlijden hertrouwde zijn echtgenote Elisabeth Buys (1728-1775) in 1766 met Jan Nepveu (1719-1779), die in 1770 gouverneur zou worden.

Elisabeth kwam hierna zelf in het bezit van de plantages Courcabo en Mon Souci. Elisabeth Buys was de dochter van de Amsterdamse planter Hendrik Buys en de Surinaamse mulattin Anna/Anne Julien (die later hertrouwde met Gottfried Clemen). Na het overlijden van Elisabeth Buys in 1775 waren haar drie zonen de erfgenamen. De bekendste hiervan was Frederic Cornelis Stolkert.

Frederic Cornelis Stolkert (1747-1804) was dus de stiefzoon van gouverneur Jan Nepveu, die naast zijn gouverneurschap ook eigenaar was van plantage Ma retraite. Dit verklaart mede hoe Stolkert later in het bezit kon komen van het prominente hoekhuis aan de Waterkant. Stolkert was werkzaam als Raadsheer van politie en criminele justitie.

In 1767 trouwde hij met Maria Susanna Du Plessis (1739-1795) op haar plantage Nijd en Spijt. Het was haar tweede huwelijk. In 1770 kwamen ze in het bezit van het Hoekhuis dat ze overnamen van de gerepatrieerde Crommelin.

In 1783 zou Susanna scheiding van tafel en bed aanvragen en verhuisde ze naar de voormalige Secretarie van Van Meel schuin tegenover het gouvernementeel paleis, dat hierdoor bekend werd als het Du Plessis-huis.

Stolkert zette Courcabo om in een suikerplantage die hij Stolkertsijver noemde. Inmiddels is Stolkertsijver uitgegroeid tot een plaatsje aan de Oost-Westverbinding.

 

 

  Auteur: Nico Eigenhuis